همشهری آنلاین-رابعه تیموری:از راه رسیدن روز ٣١ شهریور برای مردم کشورمان خاطرات روزی را زنده میکنند که رژیم بعث عراق به پشتوانه حمایت ابرقدرتها، پیمان الجزایر را زیر پا گذاشت و با تمام قوا به مرزهای زمینی و هوایی ایران حمله کرد تا رویای صدام و حامیانش برای الحاق خرمشهر و جزایر ایرانی به خاک عراق را محقق کنند. ناکامی حامیان رژیم بعث در این جنگ ٨ساله پرفراز و نشیب، نقطه پایانی برای دست درازی دشمنان به خاک وطن نبود، سال گذشته با محوریت اسرائیل حملات نظامی به کشورمان رخ داد تا ٢٣ خرداد ١٤٠٤ آغازگر رویارویی نظامی ١٢ روزه ما با ابرقدرتهای جنگ طلب باشد. سومین جنگ تحمیلی علیه کشورمان هم در ٩ اسفند سال گذشته آغاز شد تا نقطه پایان ناکامیهای چندینساله آمریکا در خاک ایران باشد، اما با گذشت ماهها از شروع جنگ تحمیلی سوم، روز ٩ اسفند به تاریخی برای تغییر معادلات سیاسی و نظامی جهانی تبدیل شده است. شروع هشت سال دفاع مقدس به روایت تقویم و تاریخ بهانهای شد برای مرور دقایق صفر جنگ تحمیلی ٨ساله، جنگ ١٢ روزه و تحمیلی سوم.
٣١ شهریور سال ١٣۵٩
آغاز نبردی ٨ساله
ساعت ١٤ آخرین روز تابستان ٤٦ سال پیش، لحظه رسیدن ٣ فروند هواپیمای سی ١٣٠ ارتش بعث به آسمان تهران بود، اما تا زمانی که دود انفجار از فرودگاه مهرآباد بلند نشده بود، ساکنان و رهگذران حوالی فرودگاه تصور نمیکردند که هواپیماهای خاکستری رنگ در آسمان تهران، متعلق به دشمن باشند. وقتی مردم همسایه فرودگاه، با لرزش زمین زیر پایشان یا شنیدن صدای انفجار متوجه اتفاق شدند و هراسان و نگران خود را به محل حمله رساندند، هواپیماهای میگ دشمن در حال فرار از آسمان تهران بودند و صدای اوج گرفتن ٤ فروند هواپیمای فانتوم ارتش که برای تعقیب و تنبیه پرندههای متجاوز از آشیانه خود بلند شده بودند در لابه لای هیاهوی مقابل ساختمان فروریخته فرودگاه پیچیده بود.
این حملات هوایی همزمان با تهران در سایر شهرهای کشور هم انجام شده بود و درحالیکه ٣٨ مجروح حمله به فرودگاه و مراکز نظامی تهران به بیمارستان اعزام میشدند، خبر حمله همزمان رژیم بعث عراق به فرودگاههای شهرهای اهواز، تبریز، بوشهر، آبادان، کرمانشاه و جزیره مینو از تلویزیزیون پخش شد و مردم ایران از اتفاقاتی باخبر شدند که به جنگی ٨ساله منتهی شد.
٢٣ خرداد ١٤٠٤
مچ اندازی پهلوانانه
صدای انفجاری که بامداد جمعه، ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ در سکوت تهران پیچید، برای موسفیدکردههای شهر، یادآور ظهر روز ۳۱شهریور سال ۱۳۵۹ و هشداری برای آغاز جنگی بود که نمیدانستند چند روز، چند ماه یا حتی چند سال به درازا میکشد، اما نسلهایی که دوران دفاع مقدس را فقط در روایت پیشنیان درک کرده بودند، ناباورانه بهدنبال چندوچون اتفاق در فضای مجازی، شبکههای خبری داخلی و خارجی میگشتند. انتظار و سردرگمی آنها هم چندان به طول نیانجامید و پیش از آن که روز به نیمهبرسد، شبکههای مجازی پر شد ازتصاویر تلخ حمله اسرائیل به نقاطی در شمال، شمال شرق و غرب پایتخت و خبر شهادت دهها دانشمند هستهای و فرماندهان نظامی کشورمان. این بهت و شوک سنگین که با انتشار اخبار تهاجم دامنهدار ارتش رژیم صهیونیستی به سایر شهرهای کشور همراه بود، ١٢ ساعت بعد با پاسخ کوبنده نیروهای نظامی کشورمان شکست و اخبار جایگزینی فرماندهان شهید، عبور موشکهای ایرانی از رادارهای ناتو و شکافته شدن آسمان تل آویو با پرواز پهپادهای ایرانی، خاطرات شگفتیآفرینیهای ایرانیان در جنگ ٨ساله را در ذهنها زنده کردند. نقطه ختم این مچ اندازی ١٢ روزه اسرائیل و حامیانش با ایران و مردمش؛ اعتراف دنیا به امتداد روحیه دلاوری و شگفتیآفرینی در نسل امروز بود که عشق به خاک و وطن را از پدرانشان به میراثبردهاند.
٩ اسفند ١٤٠٤
چلهنشینی متفاوت ایرانیان
ساعت ۹:۴۱ دقیقه صبح روز نهم اسفند برای مردم ایران لحظهای فراموش نشدنی است. در این لحظه با صدای انفجارهای مهیبی که کوچه و خیابانهای تهران را لرزاند، به یکباره آرامش شهر جای خود را به دل آشوبهای سنگین داد و در میان راهبندان سنگین شهر هراسی که برمردم سایه انداخته بود، خبری تلخ به گوش رسید: «بیت رهبری محل انفجار و حمله دشمن بوده...» این بار ساکنان کاخ سفید از لباس حمایت و هدایت از راه دور بیرون آمده بودند و نیروهای ارتش آمریکا را روانه کردند تا وظایف ناتمامی را که پیشقراولان بعثی و صهیونیستشان در ۵ دهه از پس آن برنیامده بودند، به سرانجام برسانند. اقدام آنها هم برای شهادت رهبر و فرماندهان ارشد نظام، انتخاب راه و روشی بود که تلاش ۵٠ساله آنها را به ثمر میرساند، اما نمیدانستند این لحظه به چلهنشینی متفاوت و حماسی مردم ایران برای رهبر و شهدای وطنشان تبدیل میشود و اراده آنها در حراست از خاک و وطنشان را محکمتر میکند.
بیشتر بخوانید:۸ سال مقاومت
نظر شما